AKUPUNKTURA
bwin
blackjack
planovace
SPA
zdobyła ogromną popularność. Odczytywano tę książkę różnie: jako paraboliczny portret Stalina, a nawet jako satyrę na ostatnie lata panowania Gierka. Był to rok 1978 i za dwa lata miał wybuchnąć strajk w Stoczni Gdańskiej, który stał się początkiem upadku radzieckiego systemu w Polsce. Mimo pozorów normalności, pojawiły się już pierwsze objawy niewydolności ekonomicznej ówczesnego systemu. Kartki na cukier - rzecz niebywała w Europie, a nawet w biedniejszych od Polski krajach
Egonem Erwinem Kischem). "Szachinszach" oraz następne książki Kapuścińskiego były już przekładane i wydawane na świecie niemal natychmiast po tym, jak ukazały się w kraju. Dzisiaj wydawcy za granicą sięgają nawet po tak, zdawałoby się mało atrakcyjne dla tamtejszych czytelników książki, jak "Busz po polsku". Zagraniczne wydania to dzisiaj sporych rozmiarów biblioteczka i przekłady na ponad dwadzieścia języków. Między innymi angielski, francuski, hiszpański, portugalski,
która jest jakby syntezą jego dotychczasowych książek, dostrzegłem coś więcej. Jest to dziwna i zaskakująca książka. Wydaje się zrazu, że stanowi ona zwykły, najzwyklejszy wybór tekstów z książek dotychczasowych, ze wszystkich zbiorów reportaży zagranicznych, które Kapuściński do tej pory napisał. Teksty te, ułożone w porządku czasowym, poprzeplatane są osobistymi refleksjami, które mówią najczęściej o tym, co autor robił i myślał pomiędzy pisaniem książek.
zdobyła ogromną popularność. Odczytywano tę książkę różnie: jako paraboliczny portret Stalina, a nawet jako satyrę na ostatnie lata panowania Gierka. Był to rok 1978 i za dwa lata miał wybuchnąć strajk w Stoczni Gdańskiej, który stał się początkiem upadku radzieckiego systemu w Polsce. Mimo pozorów normalności, pojawiły się już pierwsze objawy niewydolności ekonomicznej ówczesnego systemu. Kartki na cukier - rzecz niebywała w Europie, a nawet w biedniejszych od Polski krajach
raz kolejny (trzeci, czwarty), czytałem je z równie nie słabnącym zainteresowaniem jak przed laty. One się nie zestarzały, wciągają i jest w tym jakaś magia, którą trudno wytłumaczyć, stosując miary właściwe krytyce literackiej. Ilekroć czytałem nową książkę Kapuścińskiego, tylekroć miałem mu za złe, że pisze jedynie o tym, co dzieje się daleko od nas. Po debiutanckim "Buszu po polsku" jego następne reportaże donosiły już o dalekich zagranicach. A robiły to ze znakomitym wyczuciem
ograniczeń. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, pl. Oglądałem w sobotę w ??aźni Nowej i się mnie bardzo podobało. Jeszcze nie oglądałam, ale fragment, k. Gratuluję pięknego soczystego polskiego języka. Kawał sztuki, jak na pierwszy żut oka. Ale chyba się na to dzisiaj wybiorę. …trochę mi za daleko do teatru “W” ale widzę sztuka Naszych Czasów i dobrze - a komentarze ? Dno jakieś ! Ludzie czy wy cokolwiek rozumiecie z tego co Autor do Was mówi? A mówi wielopoziomowo - chyba nie dorośliście
ČPanÇ, ten postanowił odrzucić ją bez czytania. Propozycja wydawała mu się niezbyt obiecująca: sylwetka etiopskiego autokraty, Hajlego Selasje, nakreślona dziesięć lat po jego obaleniu. Autorem był nieznany polski pisarz, na którego nazwisko składało się zbyt wiele spółgłosek i zagubionych akcentów, by można je było łatwo wymówić. (Nie pomogło też to, że ČRyszard KapuścińskiÇ przekłada się na angielski jako ČRichard of CabbageÇ. Dyktując list z odmową,
- nie mógł narzekać na brak popularności czy zainteresowania ze strony krytyki. Sam Kapuściński nie miał nigdy tego rodzaju kompleksów. W wywiadzie udzielonym Stanisławowi Beresiowi powiedział, że nie konwencja gatunku decyduje o wartości literatury. Dopiero po wydaniu "Cesarza" zaczyna się międzynarodowa kariera Ryszarda Kapuścińskiego. Ta opowieść o mechanizmach władzy autorytarnej i właściwościach systemów totalitarnych osnuta na tle historii Hajlego Selasje, natychmiast
wizerunek świata. W "Cesarzu" także bowiem obserwujemy rozkład, zmierzch, upadek pewnej formy, uważanej przez wielu za trwałą i niewzruszoną. Jest to upadek zupełny i totalny, bo tylko takim upadkiem kończą się absolutne, autorytatywne rządy. Ale zanim dochodzi do upadku, te rządy istnieją, są popierane, w gazetach chwalone za mądre decyzje. Rządzą w ciszy i spokoju, bo zatrudniają całe ekipy pracujące po to, by było wokół nich cicho i spokojnie. Jeśli pod tym kątem popatrzymy na skorumpowany